projekt skarbiec

Dlaczego potrzebujemy skarbca?

Każdemu, kto obserwuje z minimalną choćby uwagą dzisiejszy świat zachodni, musi rzucić się w oczy fakt tak oczywisty, że aż banalny — znajdujemy się w stanie upadku kulturowego, jakiego historia jeszcze nie widziała. Nie mówię tutaj o kryzysie gospodarczym czy politycznym, bo te przychodzą i odchodzą z rytmiczną regularnością, którą można by niemal zmierzyć w jednostkach czasu, gdyby ktoś zadał sobie trud. Mówię o czymś znacznie głębszym — o systemowym, zaplanowanym i metodycznie wdrażanym UNICESTWIANIU KULTURY jako takiej.

Żyjemy w epoce, w której pojęcie "antykultury" przestało być abstrakcyjnym terminem akademickim, a stało się codzienną rzeczywistością. To już nie jest subtelna gra intelektualna prowadzona w zaciszu sal wykładowych. To WOJNA, którą wypowiedziano naszej tożsamości, historii, językom narodowym, tradycji, wartościom, NORMALNOŚCI. Wojna totalitarna, w której wrogiem jest wszystko, co stanowi o naszym człowieczeństwie.

My, Polacy, znamy ten proces szczególnie dobrze. Nasz naród przez wieki był poddawany próbom wynarodowienia, rusyfikacji, germanizacji, sowietyzacji. Ale to, co dzieje się obecnie, ma wymiar nieporównywalnie bardziej złowieszczy, ponieważ dysponuje narzędziami, o których dawni okupanci nawet nie śnili. Współczesna antykultura wdziera się do domów przez ekrany komputerów, smartfonów, telewizorów. Jest wszechobecna, nachalna, agresywna. I co najgorsze — przedstawiana jako "postęp", "wolność", "nowoczesność".

A jednocześnie — i to jest najbardziej porażające — TRWA SYSTEMOWE WYMAZYWANIE WIEDZY. Młodzi Polacy coraz mniej wiedzą o własnej historii, o dokonaniach przodków, o podstawach cywilizacji europejskiej. Nie przypadkiem reforma edukacji doprowadziła do sytuacji, w której absolwent gimnazjum wie coś o bitwie pod Grunwaldem czy o Janie III Sobieskim, ale NIC KONKRETNEGO o wojnach światowych, o budowie nowoczesnego państwa polskiego w dwudziestoleciu międzywojennym, o wyniszczeniu polskiej inteligencji. Wie bardzo niewiele o totalitaryzmach XX wieku i ich ewolucji, o ich wpływie na życie współczesnych państw. Co więcej — nie ma pojęcia o rewolucji kulturalnej w Chinach, o paryskim marcu 1968, o ruchu hipisowskim i jego politycznym zapleczu.

Dlaczego tak się dzieje? Dlatego, że NIEWIEDZA jest warunkiem koniecznym akceptacji antykultury. Człowiek świadomy, znający historię, rozumiejący procesy kulturowe, wychowany w tradycji, posiadający tożsamość — jest odporny na manipulację. Jest wolny. A wolny człowiek to najgorszy wróg systemu antykultury.

Dlatego powstaje SKARBIEC HISTORII I KULTURY. Jest odpowiedzią na tę potrzebę. Jest próbą stworzenia ALTERNATYWY wobec oficjalnego systemu, który systematycznie wypłukuje z umysłów kolejnych pokoleń podstawową wiedzę ogólną, bez której nie ma mowy o świadomym uczestnictwie w kulturze, o rozumieniu otaczającego świata, o podejmowaniu racjonalnych decyzji.

Dumni Polacy w sercu europy — odzyskać pamięć

Czy wiecie, że wśród wszystkich narodów Europy Polacy zapisali najpięknięjsze karty historii XX wieku? To nie jest puste hasło, to nie jest patetyczny slogan — to FAKT, który powinien być znany każdemu polskiemu dziecku, a który został skutecznie wypchnięty ze zbiorowej świadomości.

Przynajmniej cztery razy, podejmując samotny wysiłek, Polacy uratowali honor i wolność Europy. W 1920 roku zatrzymali Armię Czerwoną w marszu na zachód. W 1939 przeciwstawili się jednoczesnemu atakowi nazizmu i bolszewizmu. W 1944, podczas Powstania Warszawskiego, o dwa miesiące opóźnili marsz bolszewików do serca kontynentu. W 1980, tworząc "Solidarność", rozpoczęli proces rozkładu sowieckiego imperium.

Jako naród NIGDY nie podjęliśmy hańbiącej kolaboracji, NIGDY nie zrezygnowaliśmy z wolności i z własnej kultury. Takiej historii nie ma nikt. Taka historia jest podstawą do uzasadnionej dumy.

Prawdą jest, że są to jednocześnie karty smutne i gorzkie. Za Bitwę Warszawską Europa odwdzięczyła się Polakom złamaniem gwarancji, za kampanię wrześniową — Jałtą, za Powstanie Warszawskie — milczeniem, za Solidarność, bez której mur berliński stałby do dzisiaj — bałtyckim rurociągiem. Taka historia jest lekcją politycznego realizmu.

Dlaczego więc Polacy pozbawieni są dzisiaj podstaw do słusznej dumy i gorzkiej mądrości? Na czym mają budować wiedzę o sobie i swoim miejscu w Europie? Czyż nie jest to celowe działanie systemu, który wie doskonale, że naród dumny i świadomy swojej wartości NIE PODDA SIĘ łatwo kolejnym formom zniewolenia? To właśnie w imię tej wiedzy powstaje SKARBIEC HISTORII I KULTURY — by przywrócić Polakom pamięć, bez której nie ma tożsamości.

Edukacyjny MATRIX — jak działa państwowy system ogłupiania

Przypatrzmy się przez moment, jak sprytnie zostało to urządzone. Do niedawna uczeń w Polsce uczył się historii W DWÓCH PEŁNYCH CYKLACH — od początków dziejów do współczesności. W gimnazjum przez trzy lata zdobywał podstawową wiedzę O CAŁEJ HISTORII, a w liceum ta wiedza była ugruntowywana i poszerzana.

Co mamy teraz? W gimnazjum przez trzy lata naucza się historii do I wojny światowej, a HISTORIĘ NAJNOWSZĄ (cały XX wiek!) przerabia się dopiero w pierwszej klasie liceum. Konsekwencje? Jeśli do tej pory młody człowiek z jakichkolwiek względów musiał przerwać naukę po gimnazjum, miał przynajmniej podstawową wiedzę o całej historii. Jeśli przerywa ją teraz, nie ma ŻADNEJ WIEDZY o historii najnowszej.

I uwaga — to nie jest wypadek przy pracy! To nie jest błąd systemu. To jest jego ISTOTA. Gwarantuje to oficjalny system edukacji.

Bo przecież cała nasza wiedza o rzeczywistości jest wiedzą z gruntu historyczną. Wszystkie oceny i decyzje podejmujemy na podstawie doświadczenia, zarówno w kwestiach zasadniczych, jak i w sprawach codziennych. Nawet w tak pozornie błahych tematach, jak moda retro, wiemy, do czego "retro". Wiemy, bo mamy wiedzę. Teraz będziemy jej mieć coraz mniej, albo nie będziemy jej mieć wcale.

Niby dlaczego mielibyśmy nie wiedzieć, skoro możemy wiedzieć? Niby dlaczego mielibyśmy być głupsi, jeżeli możemy być mądrzejsi? Niby dlaczego mielibyśmy się wstydzić, jeśli mamy podstawy do dumy?

Skarbiec Wiedzy — schemat I struktura system

Jeśli oficjalnie działający system edukacji nie gwarantuje społeczeństwu możliwości zdobycia podstawowej wiedzy ogólnej, SPOŁECZEŃSTWO MUSI SOBIE TAKI SYSTEM STWORZYĆ. I właśnie tym jest SKARBIEC HISTORII I KULTURY. To nie jest kolejny portal edukacyjny. To SYSTEM wiedzy ogólnej, alternatywny wobec systemu państwowego.

Witryna wprowadzająca — brama do skarbca

Na szczycie struktury znajduje się witryna wprowadzająca, która pełni rolę przewodnika po całości systemu. Zawiera pełne mapy wszystkich witryn tematycznych, instrukcję obsługi ułatwiającą poznawanie materiału przez najmłodszych użytkowników, nie mających rozeznania w całokształcie wiedzy ogólnej. To tutaj znajduje się MAPA DROGOWA dla każdego, kto chce rozpocząć systematyczną podróż po świecie wiedzy.

INFRASTRUKTURA — SZKIELET SYSTEMU

Sercem systemu jest wyszukiwarka, wyświetlająca po wpisaniu tematu wszystkie linki do wszystkich witryn tematycznych, omawiających różne aspekty zagadnienia. To narzędzie, które pozwala na błyskawiczne przemieszczanie się między różnymi dziedzinami wiedzy.

Ponadto infrastruktura SKARBCA obejmuje:

1. INDEKS TEMATYCZNY — wszystkie związane z tematem linki systemu
2. INDEKS OSOBOWY — biografie postaci, strony autorskie artystów
3. BIBLIOGRAFIA — lista pozycji książkowych, analogowych i cyfrowych
4. LINKI — zewnętrzne witryny tematyczne
5. FORUM — tematyczne fora dyskusyjne, miejsce spotkań i wymiany myśli
6. SERWER ILUSTRACJI — reprodukcje dzieł sztuki i oryginalnych dokumentów, fotografie
7. SERWER POMOCY NAUKOWYCH — schematy, tablice, tabele, diagramy, mapy
8. E-BIBLIOTEKA — wybrane, niepublikowane teksty źródłowe
9. FILMOTEKA — kanon sztuki teatralnej i filmowej
10. MUZYKOTEKA — kanon dzieł muzyki klasycznej i współczesnej
11. KSIĘGARNIA — lista dostępnych pozycji książkowych

Witryny tematyczne — główne obszary wiedzy

SKARBIEC składa się z sześciu głównych witryn tematycznych, które obejmują całość wiedzy ogólnej, jaką powinien posiadać każdy wykształcony człowiek:

1. HISTORIA RELIGII I ATEIZMU — dzieje wierzeń, od pierwotnych kultów po współczesne konflikty religijne, wraz z historią myśli ateistycznej i jej konsekwencjami dla kultury europejskiej
2. HISTORIA POWSZECHNA — obejmująca historię Polski i Europy oraz historię świata, ze szczególnym uwzględnieniem procesów, które ukształtowały współczesność
3. HISTORIA FILOZOFII I SOCJOLOGII — od presokratyków po postmodernizm, z naciskiem na związki między myślą filozoficzną a kształtem społeczeństw
4. HISTORIA SZTUKI — sztuki piękne i użytkowe od prehistorii po czasy współczesne, omawiane w szerokim kontekście kulturowym
5. HISTORIA KULTURY — literatura, teatr, film, muzyka jako wyraz ducha epoki i narzędzia kształtowania świadomości zbiorowej
6. HISTORIA CYWILIZACJI — rolnictwo, przemysł, rzemiosło — materialne podstawy rozwoju cywilizacyjnego

Witryny uzupełniające — wiedza praktyczna

Ponieważ celem SKARBCA jest nie tylko dostarczenie wiedzy teoretycznej, ale także przygotowanie do świadomego funkcjonowania we współczesnym świecie, system obejmuje również trzy witryny uzupełniające:

1. PODSTAWY EKONOMII — dla nieekonomistów, czyli wszystko to, co każdy obywatel powinien wiedzieć o mechanizmach gospodarczych
2. HISTORIA I FILOZOFIA PRAWA — dla nieprawników, wiedza niezbędna do zrozumienia podstaw ustrojowych państwa
3. PRAWA OBYWATELSKIE — źródła, praktyka, obrona — czyli jak skutecznie funkcjonować w systemie prawnym

Zasada działania systemu — altruizm zamiast merkantylizmu

Cel — prawdziwa wiedza dla wszystkich

System ma na celu WYPEŁNIANIE LUK W WYKSZTAŁCENIU OGÓLNYM, jakie powoduje system oficjalny. Każdy, kto chce mieć dostęp do uporządkowanej wiedzy, MUSI MIEĆ TAKĄ MOŻLIWOŚĆ, a na poziomie elementarnym barierą nie może być ani odległość, ani pieniądze.

Warto podkreślić — SKARBIEC nie ma zastępować szkoły. Zdobywanie wiedzy daje radość i satysfakcję. Uczenie się w szkole to obowiązek. To subtelna różnica. Poza tym w szkole jest nauczyciel, który może bardzo pomóc w zdobywaniu wiedzy. NIC NIE ZASTĄPI DOBREGO NAUCZYCIELA. Kiedy jednak zawiedzie i szkoła, i nauczyciel... musi istnieć alternatywa.

Poza tym — i nie jest to sprawa najmniej ważna — treść witryn będzie tłumaczona na podstawowe języki, umożliwiające korzystanie z nich przez POLONIĘ, również tę nie znającą biegle języka polskiego. Bo Polak, bez względu na to, gdzie mieszka, ma prawo do wiedzy o własnej kulturze.

Medium — internet jako ostatni bastion wolności

Medium systemu jest INTERNET, a narzędziem KOMPUTER — w porównaniu ze wszystkimi innymi technologiami — najtańszy, pozbawiony (jeszcze) cenzury sposób przekazywania i składowania praktycznie nieograniczonej ilości informacji.

Można założyć, że w niedługim czasie internet obejmie zasięgiem cały kraj, a system przewiduje sposoby na udostępnienie materiałów nawet najuboższym. Bo wiedza NIE MOŻE być przywilejem bogatych.

Oczywiście, wszyscy zdajemy sobie sprawę, że internet jest dziś pod ogromną presją cenzury, że wolność słowa w sieci jest systematycznie ograniczana. Ale wciąż pozostaje przestrzenią względnej wolności, zwłaszcza w porównaniu z mediami tradycyjnymi, całkowicie zdominowanymi przez propagandę antykultury.

Poziomy — od podstaw do mistrzostwa

System przeznaczony jest w zasadzie dla samouków, ale powinien być z czasem uzupełniony o moduł informacyjny dla nauczycieli i moduł ułatwiający sprawdzanie zdobytej wiedzy (zestaw pytań i zagadnień problemowych), przygotowany przez fachowców - metodyków nauczania.

Każda witryna tematyczna będzie miała minimum trzy poziomy zaawansowania:

1. POZIOM PODSTAWOWY — dla początkujących, zawierający kluczowe informacje podane w przystępny sposób
2. POZIOM ŚREDNI — dla osób posiadających już podstawową wiedzę, pragnących ją poszerzyć
3. POZIOM ZAAWANSOWANY — dla pasjonatów danej dziedziny, zawierający szczegółowe analizy i materiały źródłowe

Skarbiec a antykultura — wojna o umysły

Trzeba sobie jasno powiedzieć — SKARBIEC HISTORII I KULTURY to przedsięwzięcie o charakterze KONTRKULTUROWYM. W czasie, gdy oficjalne instytucje edukacyjne i kulturalne poddają się presji antykultury, gdy uniwersytety rezygnują z nauczania klasycznej filozofii na rzecz "gender studies", gdy muzea sztuki promują "instalacje artystyczne" będące manifestacją nihilizmu, gdy teatry wystawiają "reinterpretacje" klasyki polegające na jej wulgaryzacji — potrzeba przestrzeni, w której PRAWDZIWA KULTURA może być przekazywana kolejnym pokoleniom.

Antykultura, która dzisiaj dominuje w przestrzeni publicznej, opiera się na kilku fundamentalnych założeniach:

1. Nie ma obiektywnej prawdy — wszystko jest "narracją"
2. Nie ma hierarchii wartości — wszystko jest równoważne
3. Nie ma ciągłości historycznej — każde pokolenie "tworzy się na nowo"
4. Nie ma tożsamości narodowej — jest tylko "globalna wioska"
5. Nie ma tradycji — jest tylko "postęp"

SKARBIEC HISTORII I KULTURY stoi w radykalnej opozycji do tych założeń. I nie jest to kwestia konserwatyzmu czy tradycjonalizmu — to kwestia PRAWDY. Bo prawda ISTNIEJE, wartości mają swoją hierarchię, historia ma ciągłość, narody mają swoją tożsamość, a tradycja jest skarbnicą mądrości pokoleń.

Realizacja projektu — od idei do wdrożenia

Jak każde przedsięwzięcie idące pod prąd dominującej ideologii, SKARBIEC HISTORII I KULTURY napotyka na liczne przeszkody. Brak finansowania instytucjonalnego, trudności techniczne, problemy z pozyskaniem autorów. Ale to nie jest powód do rezygnacji — wręcz przeciwnie.

Historia pokazuje, że najważniejsze inicjatywy kulturowe powstawały często wbrew okolicznościom, dzięki determinacji jednostek świadomych swojej misji. I tak jest w tym przypadku. SKARBIEC powstaje etapami, witryna po witrynie, dział po dziale.

Jak można zauważyć na schemacie, niektóre części systemu już działają (HISTORIA SZTUKI), inne są w fazie wdrażania (HISTORIA POWSZECHNA z planowanym otwarciem 01.IX.2013). Kolejne będą uruchamiane systematycznie, w miarę pozyskiwania autorów i opracowywania materiałów.

Co ważne — SKARBIEC nie jest przedsięwzięciem komercyjnym. Jest oparty na idei dobra wspólnego, na przekonaniu, że wiedza należy do wszystkich, że jest podstawą wolności i godności człowieka. Dlatego udział w jego tworzeniu jest dobrowolny i bezpłatny, a korzystanie z jego zasobów jest i będzie darmowe.

Wezwanie do współpracy — ratujmy, co się da

SKARBIEC HISTORII I KULTURY to nie jest projekt jednego człowieka, nawet jeśli idea wyszła od jednej osoby. To przedsięwzięcie zbiorowe, oparte na współpracy wszystkich, którym leży na sercu przyszłość kultury polskiej i europejskiej.

Do współpracy zapraszamy:

• Naukowców, którzy chcą się dzielić wiedzą poza systemem instytucjonalnym
• Nauczycieli, którzy dostrzegają braki oficjalnego systemu edukacji
• Studentów, którzy pragną pogłębiać wiedzę poza programem studiów
• Pasjonatów różnych dziedzin, którzy mogą wnieść swój wkład w rozwój SKARBCA
• Programistów i grafików, którzy pomogą w tworzeniu i rozwijaniu infrastruktury technicznej
• Tłumaczy, którzy przyczynią się do udostępnienia zasobów Polonii
• Wszystkich, którzy rozumieją, że bez wiedzy o przeszłości nie ma przyszłości

Dlaczego warto się zaangażować? Bo jeśli nie my — to kto? Jeśli nie teraz — to kiedy? System edukacyjny jest w stanie rozkładu, kultura ulega degeneracji, antykultura triumfuje. Jeśli nie podejmiemy wysiłku zachowania i przekazania wiedzy, która stanowi fundament naszej cywilizacji — zostanie ona utracona.

A bez tej wiedzy kolejne pokolenia będą bezbronne wobec manipulacji, podatne na propagandę, niezdolne do samodzielnego myślenia. Będą NIEWOLNIKAMI systemu, który karmi je namiastkami wiedzy, pseudokulturą, rozrywką ogłupiającą umysł i osłabiającą wolę.

Podsumowanie: skarbiec jako przyczółek normalności

SKARBIEC HISTORII I KULTURY jest przedsięwzięciem na miarę czasów, w których żyjemy. Jest odpowiedzią na systemowe ogłupianie społeczeństwa, na celowe wykorzenienie z tradycji, na wypłukiwanie świadomości historycznej.

Nie jest to projekt komercyjny, nie jest to projekt polityczny, nie jest to projekt ambicjonalny. Jest to projekt KONIECZNY. Bo w świecie, w którym dominuje antykultura, musi istnieć przestrzeń dla prawdziwej kultury. W świecie, w którym edukacja oficjalna staje się narzędziem indoktrynacji, musi istnieć alternatywny system wiedzy.

SKARBIEC HISTORII I KULTURY jest taką przestrzenią. Jest przyczółkiem normalności w świecie szaleństwa, oazą rozumu w pustyni antykultury. Jest archiwum pamięci narodowej, zbiorem wiedzy ogólnej, którą każdy Polak ma prawo posiadać.

Czy uda się zrealizować ten projekt w pełnym wymiarze? Trudno powiedzieć. Ale nawet jeśli powstanie tylko część planowanych witryn, nawet jeśli tylko niektóre działy zostaną opracowane — będzie to zysk dla kultury polskiej, wkład w zachowanie ciągłości cywilizacyjnej, przeciwwaga dla postępującego procesu degradacji intelektualnej społeczeństwa.

Bo pamiętajmy — w świecie wiedzy nie istnieje próżnia. Jeśli nie wypełnimy umysłów młodych Polaków rzetelną wiedzą, zostaną one wypełnione bzdurami. Jeśli nie damy im dostępu do prawdziwej kultury, zadowolą się antykulturą. Jeśli nie pokażemy im prawdziwej historii, uwierzą w fałszywą.

Dlatego SKARBIEC jest tak ważny. Dlatego warto go wspierać. Dlatego będzie istniał — wbrew przeciwnościom, wbrew modom, wbrew systemowi.

Bo prawda i wiedza są silniejsze od kłamstwa i ignorancji. Zawsze były i zawsze będą.